Jehovah's Getuigen en het niet vieren van verjaardagen.
Het "bewijsmateriaal" geanalyseerd

Jehovah's Getuigen vieren in deze tijd geen verjaardagen. Vroeger gebeurde dat wel. Tot ongeveer 30-35 jaar terug werden de verjaardagen wel gevierd. Op een bepaald moment kwam er "nieuw licht" en werd het vieren van verjaardagen geleidelijk afgeschaft. Eerst werd het aan het geweten van het individu overgelaten maar later werden er sancties aan gekoppeld.Verjaardagen vieren werd van iets onschuldigs tot iets strafbaars en voor God afkeurenswaardig gemaakt. Zoals gewoonlijk ging dat eerst dus weer via de subtiele weg van hersenspoelen. Steeds maar weer herhalen van flinterdunne "bewijzen" dat iets slecht is, leidt uiteindelijk tot de mening dat het zo is als het gesteld is. Vervolgens wordt de strop strakker aangehaald door de plotseling opduikende sancties (tot aan ex-communicatie toe) en de bijbehorende sociale controle. Uiteindelijk is weer zo gegaan als met de meeste thema's: Een mening wordt een regel, die op haar beurt een wet wordt. Het individu beslist dan niet zelf meer of hij of zij iets doet of laat maar de leiding van de groep bepaalt welke kant men op gaat. Het groepsbelang gaat voor het individuele belang, overigens onder het motto dat dit uiteindelijk in het belang van het individu is.

Vragen

Bij het verbieden van het vieren van verjaardagen door JG komen een aantal vragen boven:

Waarom vieren de JG geen verjaardagen en welk bewijs voert men aan? Waarom zou het van hogerhand aan de volgelingen opgelegd kunnen zijn geen verjaardagen te vieren? Waarom worden verjaardag vierende Getuigen buiten de gemeenschap gesloten? Wat zegt de bijbel in het algemeen over het vieren van speciale gebeurtenissen? Hoe kun je een verjaardag in het licht van de Bijbel bezien? Hoe kan het dat zoiets eenvoudigs vanaf ± 1870 tot ± 1960-'65 (90-95 jaar) onopgemerkt is gebleven voor de Getuigen die zichzelf zeer intensief vinden studeren in de bijbel? Is het werkelijk zo dat God toen pas licht gaf op deze zaak? Of was het misschien zo dat het thema verjaardagen prima paste in het streven een groeiende organisatie in het gareel te houden? Het antwoord laat zich wat mij betreft niet moeilijk raden. Er is in ieder geval geen enkel zinnig bijbels antwoord te formuleren waarom iemand geen verjaardag zou vieren. Een bijbels antwoord om het wel te doen is er evenmin maar daarmee moeten de rollen dus niet omgedraaid worden. Sinds dat Jezus de Wet vervulde en het Nieuwe Verbond bij zijn opstanding liet ingaan is er alleen nog maar die ene Wet die Jezus zelf in Matthëus 22:37,39 geeft:

37 En Jezus zeide tot hem: Gij zult liefhebben den Heere, uw God, met geheel uw hart, en met geheel uw ziel, en met geheel uw verstand. En het tweede aan dit gelijk, [is]: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelven.

Over verjaardag vieren, zegt deze in de harten van mensen geschreven Wet niet. Verjaardag vieren is op basis van het bovenstaande zeker geen overtreding van die Wet te noemen. Degene die op die dag God dankt voor het feit dat hij of zij weer een jaar langer aan het leven heeft mogen meedoen, kan nooit iets verkeerd doen. 1 Thessalonicenzen 5:18:

Dankt [God] in alles; want dit is de wil van God in Christus Jezus over u.

Waarom?

Voor de beantwoording van de vraag: Waarom vieren de JG geen verjaardagen en welk bewijs voert men aan? komen we terecht bij het zogeheten "Redenerenboekje" (titel: Redeneren aan de hand van de Schrift). Dit boekje is speciaal gemaakt voor intern gebruik. Het biedt voorgekauwde antwoorden op vragen die de JG zoal gesteld krijgen. Natuurlijk staat er een antwoord in op de verjaardags-problematiek van Jehovah's Getuigen. Alleen dat antwoord is zeer gekunsteld en voorzien van een sterke en verkeerde gedachtenmanipulatie. Verjaardag wordt gekoppeld aan afgoderij maar wie een beetje nadenkt, beseft dat afgoderij betekent dat je je vertrouwen stelt op en je onderwerpt (o.a. dienst verrichten) aan een ander dan God zelf. Het vieren van iets dat door satan en andere mensen misbruikt is, betekent zeker geen afgoderij voor degene die zijn vertrouwen stelt op en zich onderwerpt aan de Here Jezus Christus. Het gebruiken van het begrip afgoderij is vanuit de organisatiekant bezien wel heel slim maar absoluut ongepast. Het aangehaalde "bewijs" blijkt na enig onderzoek zo "dun" te zijn dat je als JG na het geven van dit antwoord aan iemand die jou persoonlijk vraagt, een onbehaaglijk gevoel over houdt. Het gevoel van "ik zeg het wel maar zo sterk vind ik het zelf eigenlijk niet wat ik zeg". De minste tegenwerping na deze uitleg wordt daarom vervolgens snel teniet gedaan met de woorden in de trant van: "Nou ja, ik vind het zo en daar blijf ik bij." Daarna is het zaak het onderwerp snel te vergeten omdat anders het onbehaaglijke gevoel van dat je het niet goed hebt kunnen verklaren blijft. Hieronder volgt de letterlijke tekst zoals die in het "Redenerenboekje" staat in rood afgedrukt. Tussendoor geef ik commentaar op hetgeen geschreven is.

Verjaardagen

Definitie: Op sommige plaatsen wordt iemands verjaardag, vooral die van een kind, gevierd met een feestje en het geven van geschenken. Een onbijbels gebruik.

Commentaar:

1) "De dag waarop men zijn geboorte herdenkt".

Dat is voor de meeste verjaardagvierders niet eens het geval. De meeste staan er die dag bij stil dat ze weer een jaar ouder zijn geworden.

2) "Een onbijbels gebruik".

De hier gebruikte tactiek van schrijven is heel sluw. Meteen wordt de eigen stelling al als absolute waarheid geponeerd. Met het idee van: De eindconclusie hebben we alvast gezegd. Dat moet je onthouden, de rest mag je vergeten.

Worden verjaardagvieringen in de bijbel in een gunstig licht geplaatst? De bijbel noemt slechts twee van zulke vieringen:

Gen. 40:20-22: "Nu bleek het op de derde dag Farao's verjaardag te zijn, en hij rechtte toen een feestmaal aan ... Bijgevolg plaatste hij de overste der schenkers weer op zijn post van schenker ... Maar de overste der bakkers hing hij op."

Matth. 14:6-10: "Toen Herodus' verjaardag werd gevierd, danste de dochter van Herodes bij die gelegenheid, en zij behaagde Herodes zozeer dat hij met een eed beloofde haar alles te zullen geven wat zij zou vragen. Op influistering van haar moeder zei ze toen: 'Geef mij hier op een platte schotel het hoofd van Johannes de Doper.' ... Hij zond iemand weg en liet Johannes in de gevangenis onthoofden."

Alles wat in de bijbel is opgetekend, staat daar met een reden (2 Tim. 3:16,17). Jehovah's Getuigen hebben opgemerkt dat Gods Woord zich ongunstig over verjaardagvieringen uitlaat en mijden deze daarom.

Commentaar:

Dit is wel een heel sterk staaltje van "omgekeerd redeneren". De gedachte is dat twee "heidenen" (Herodus was een Jood onder het zelfde verbond waaronder Jezus leefde!) die hun verjaardag vierden, dat deden met het doden van een mens. Men insinueert daarmee dat dit gebruikelijk zou zijn bij verjaardagen. Zo legt men de link tussen iets wat slecht is (doden van een mens) en het vieren van een verjaardag. Men geeft de indruk dat als God over een onderwerp niet iets positiefs zegt, het gelijk betekent dat er alleen maar een negatieve betekenis aan gegeven kan worden. Dat het onderwerp in deze voorbeelden helemaal niet verjaardagen is, komt blijkbaar niet op in hun gedachten. Door de volgende bijbeltekst er bij te slepen, probeert men deze voorstelling van zaken te verdedigen door te zeggen dat God dit speciaal opgeschreven heeft als voorbeeld om niet verjaardag te vieren.

2 Tim. 3:16,17: Al de Schrift is van God ingegeven, en is nuttig tot lering, tot wederlegging, tot verbetering, tot onderwijzing, die in de rechtvaardigheid is; Opdat de mens Gods volmaakt zij, tot alle goed werk volmaaktelijk toegerust.

De "lering" uit de aangehaalde voorbeelden zou dus moeten zijn dat de lezer op straffe van ex-communicatie geen verjaardagen mogen vieren. Ik kan op zoiets alleen maar zeggen dat als je de bijbel zo wenst te gebruiken het eind zoek is. Dan kun je alles verklaren. Dan kan ik net zo makkelijk zeggen dat mensen die gered willen worden hoeren en belastinginners moeten worden. Rachab was een hoer en werd als enige met haar familie behouden toen de stad Jericho werd vernietigd. Het "redeneren-spoor" van de JG volgend, zou ik dus kunnen zeggen dat er in elke familie die gered wil worden minstens één hoer zou moeten zijn. En zo zijn er nog veel meer voorbeelden te vinden. Onzin natuurlijk, dat begrijpt iedereen. Maar als het om de uitleg om verjaardagen gaat, is het in een keer wel waar. Een dergelijke manier van schrift verklaren is niets anders dan een poging om de bijbel voor het karretje van mensen te spannen, iets dat helaas zowel vroeger als nu een doodnormale zaak was en is.

Hoe stonden de eerste christenen en de joden uit bijbelse tijden tegenover het vieren van verjaardagen?

"Het begrip verjaarsfeest paste helemaal niet in de denkbeelden van de christenen uit die periode in het algemeen." -Allgemeine Geschichte der Christlichen Religion und Kirche (1842), door August Neander, blz. 518.

"De latere Hebreeën [beschouwden] het vieren van verjaardagen als een onderdeel van afgodische aanbidding .., een zienswijze die wel op afdoende wijze bevestigd werd door wat zij van de algemene vieringen die verband hielden met deze dagen, zagen." -The Imperial Bible-Dictionary (Londen, 1874), onder redactie van Patriek Fairbairn, Deel 1, blz. 225.

Commentaar:

Het volgende steeds terugkerende gebruik van de JG dient zich met dit stukje aan. Het opvoeren van "autoriteiten" die positief bijdragen aan hun stelling. Het zijn stukjes waarvan wij de context niet kennen. Als je niet uitkijkt laat je je overrompelen omdat het in "indrukwekkende" boeken geschreven staat. Logisch redeneren verdwijnt als gevolg daarvan direct. Steeds moet de vraag zijn: In welk verband is zoiets gezegd en wat betekent het eigenlijk?

De aangehaalde commentaren zijn in ieder geval altijd stukjes die "bewijzen" wat men betoogt. De ongetwijfeld aanwezige andersluidende commentaren worden niet genoemd. Je vindt ze nooit in de naslagwerken van de JG. Een eerlijke meningsvorming is dan niet mogelijk. Maar ja, dat was natuurlijk ook niet de bedoeling! Het gaat de JG om het oproepen van het beeld dat men graag in het hoofd wil prenten. Bij de bovenstaande aanhaling wordt niets gezegd over de vraag of verjaardag vieren juist of onjuist zou zijn. Het laat zelfs duidelijk de mogelijkheid open dat individuele christenen wel verjaardagen vierden.

De tweede aanhaling moet doen voorkomen dat wij het voorbeeld van de Hebreeën zouden moeten volgen op dit punt. Met andere woorden: wat de Hebreeën deden en dachten, was absoluut waar en goed. Men gaat dan zomaar voorbij aan de brieven die Paulus, Petrus en Johannes schreven om de gelovigen op het rechte spoor te houden. En dat was nogal eens nodig want de gelovigen uit de begintijd waren niet bepaald onfeilbaar.

In al die brieven vinden we overigens niet één uitspraak die de gelovigen er aan moest herinneren geen verjaardag te vieren. En dat terwijl er vaak genoeg vermanend werd geschreven. Verjaardag vieren was eenvoudigweg geen thema. Sterker nog Paulus geeft heel andere principes aan omtrent "het achten van dagen". Kijk maar een naar wat hij zegt in Romeinen hoofdstuk 14. Paulus geeft hier praktische raad op de problemen die ontstonden over eten van vlees aan afgoden en over het houden van de sabat. Hij zegt in dat hoofdstuk 14:

1 Dengene nu, die zwak is in het geloof, neemt aan, [maar] niet tot twistige samensprekingen.
2 De een gelooft wel, dat men alles eten mag, maar die zwak is, eet moeskruiden.
3 Die daar eet, verachte hem niet, die niet eet; en die niet eet, oordele hem niet, die daar eet; want God heeft hem aangenomen.
4 Wie zijt gij, die eens anderen huisknecht oordeelt? Hij staat, of hij valt zijn eigen heer; doch hij zal vastgesteld worden, want God is machtig hem vast te stellen.
5 De een acht wel den [enen] dag boven den [anderen] dag; maar de ander acht al de dagen [gelijk]. Een iegelijk zij in zijn eigen gemoed ten volle verzekerd.
6 Die den dag waarneemt, die neemt [hem] waar den Heere; en die den dag niet waarneemt, die neemt [hem] niet waar den Heere. Die daar eet, die eet [zulks] den Heere, want hij dankt God; en die niet eet, die eet [zulks] den Heere niet, en hij dankt God.
7 Want niemand van ons leeft zichzelven, en niemand sterft zichzelven.
8 Want hetzij dat wij leven, wij leven den Heere; hetzij dat wij sterven, wij sterven den Heere. Hetzij dan dat wij leven, hetzij dat wij sterven, wij zijn des Heeren.
9 Want daartoe is Christus ook gestorven, en opgestaan, en weder levend geworden, opdat Hij beiden over doden en levenden heersen zou.
10 Maar gij, wat oordeelt gij uw broeder? Of ook gij, wat veracht gij uw broeder? Want wij zullen allen voor den rechterstoel van Christus gesteld worden.
11 Want er is geschreven: Ik leef, zegt de Heere; voor Mij zal alle knie zich buigen, en alle tong zal God belijden.
12 Zo dan een iegelijk van ons zal voor zichzelven Gode rekenschap geven.
13 Laat ons dan elkander niet meer oordelen; maar oordeelt dit liever, namelijk, dat gij den broeder geen aanstoot of ergernis geeft.
14 Ik weet en ben verzekerd in den Heere Jezus, dat geen ding onrein is in zichzelven; dan die acht iets onrein te zijn, dien is het onrein.
15 Maar indien uw broeder om der spijze wil bedroefd wordt, zo wandelt gij niet meer naar liefde. Verderf dien niet met uw spijze, voor welken Christus gestorven is.
16 Dat dan uw goed niet gelasterd worde.
17 Want het Koninkrijk Gods is niet spijs en drank, maar rechtvaardigheid, en vrede, en blijdschap, door den Heiligen Geest.
18 Want die Christus in deze dingen dient, is Gode welbehagelijk, en aangenaam den mensen.
19 Zo dan laat ons najagen, hetgeen tot den vrede, en hetgeen tot de stichting onder elkander [dient].
20 Verbreek het werk van God niet om der spijze wil. Alle dingen zijn wel rein; maar het is kwaad den mens, die met aanstoot eet.
21 Het is goed geen vlees te eten, noch wijn te drinken, noch [iets], waaraan uw broeder zich stoot, of ge‘rgerd wordt, of [waarin] hij zwak is.
22 Hebt gij geloof? hebt [dat] bij uzelven voor God. Zalig is hij, die zichzelven niet oordeelt in hetgeen hij voor goed houdt.
23 Maar die twijfelt, indien hij eet, is veroordeeld, omdat hij niet uit het geloof [eet]. En al wat uit het geloof niet is, dat is zonde.

Niet oordelen

Het grote beginsel van Paulus betoog dat handelt over het eten van bepaalde spijzen en het speciale aandacht geven aan bepaalde dagen, wordt het beste weergegeven in vers 14:

Ik weet en ben verzekerd in den Heere Jezus, dat geen ding onrein is in zichzelven; dan die acht iets onrein te zijn, dien is het onrein.

Op zichzelf is dus niets onrein. Alleen als je zelf vindt dat iets niet goed is, wordt iets tot onreinheid gemaakt. Overgezet naar het vieren van verjaardagen (het achten van een bepaalde dag) betekent dit dus eenvoudig dat als jezelf vindt dat er geen kwaad in steekt, je gewoon de gebeurtenis van die dag kunt gedenken of vieren. Paulus zegt niet dat verjaardagvieren moet want wie het niet doet, doet evenzo goed. Het maakt niks uit zegt Paulus. In ieder geval zouden we elkaar er nooit om veroordelen en onszelf er niet om veroordelen, zegt hij in vers 22:

Hebt gij geloof? hebt [dat] bij uzelven voor God. Zalig is hij, die zichzelven niet oordeelt in hetgeen hij voor goed houdt.

Dus: Het is iemands persoonlijke geloof en relatie met God. Wie zichzelf niet oordeelt in wat hij doet in deze dingen is gelukkig want God oordeelt hem ook niet. Paulus reageert zelfs verontwaardig op de veroordeling van elkaar die hij constateerde:

4 Wie zijt gij, die eens anderen huisknecht oordeelt? Hij staat, of hij valt zijn eigen heer; doch hij zal vastgesteld worden, want God is machtig hem vast te stellen.

God stelt ons vast en niet mensen of organisaties. Daarom vergeet niet dat Paulus, in aansluiting van zijn hele betoog in de Romeinenbrief over de vrijheid van de wet die de genade van Christus voor de gelovige brengt, het volgende principe ter bewaring geeft:

De een acht wel den [enen] dag boven den [anderen] dag; maar de ander acht al de dagen [gelijk]. Een ieder zij in zijn eigen gemoed ten volle verzekerd.

Zonder twijfel zijn de woorden van Paulus betrouwbaar en alle andere dingen die door mensen over deze zaken gesproken zijn, zijn daarin ver ondergeschikt.

Wat is de oorsprong van de populaire gebruiken die verband houden met het vieren van verjaardagen? "De diverse gebruiken waarmee mensen tegenwoordig hun verjaardagen vieren, zijn reeds heel oud. Hun oorsprong ligt in het rijk van magie en religie. De gebruiken om elkaar geluk te wensen, geschenken te geven en feest te vieren -met brandende kaarsen en al- waren in oude tijden bedoeld om de jarige tegen demonen te beschermen en zijn veiligheid voor het komende jaar te verzekeren.... Tot de vierde eeuw werden verjaardagvieringen door het christendom als een heidens gebruik verworpen." - Schwþbische Zeitung (bijblad Zeit und Welt), 3/4 april 1981, blz. 4.

"De Grieken geloofden dat iedereen een beschermende geest of daemon had die bij zijn geboorte aanwezig was en tijdens zijn leven over hem waakte. Deze geest stond in een mystieke relatie tot de god op wiens geboortedag de persoon was geboren. De Romeinen onderschreven dit denkbeeld ook.... Dit idee zette zich voort in het menselijk geloof en vindt zijn weerspiegeling in de beschermengel, de petemoei in sprookjes, en de schutspatroon.... De gewoonte van brandende kaarsjes op de taart begon bij de Grieken.... Honingkoeken zo rond als de maan en verlicht met kaarsen werden op de tempelaltaren van [Artemisj] gezet.... Verjaarskaarsen bezitten in het volksgeloof een speciale magische kracht om wensen te laten uitkomen.... Brandende kaarsen en offervuren hebben reeds een speciale mystieke betekenis sinds de mens voor het eerst altaren voor zijn goden bouwde. De verjaarskaarsen zijn dan ook een eerbetoon en hulde aan het jarige kind en brengen geluk. ... Verjaars- en gelukwensen horen onverbrekelijk bij deze feestdag....... Oorspronkelijk was het idee geworteld in magie.... Verjaarswensen hebben macht ten goede of ten kwade omdat men op die dag dichter bij de geestenwereld is." - The Lord of Birthdays (New York, 1952), Ralph en Adelin Linton, blz. 8, 18-20.

Commentaar:

Wie het bovenstaande gelezen heeft en een beetje normaal denkt, moet nu zo onderhand met twee gebroken klompen zitten. Hier wordt namelijk het volgende staaltje van krom denken en gedachtenmanipulatie opgevoerd. Door te beschrijven hoe vroeger ongelovigen met een bepaald thema omgingen, wordt de indruk gewekt dat het thema op zich dus verkeerd is. Het lijkt een beetje op de eerder aangehaalde negatieve voorbeelden in de bijbel. Men zegt dus a.h.w.: vroeger hield men er allerlei verkeerde gewoonten en betekenissen op na dus geldt dat voor ons nu ook. Vervolgens stopt het denkvermogen en volgt men zomaar de verkeerde betekenissen. Ik vind dat een verschrikkelijke manier van onderwerpen aan degene die de oorspronkelijke betekenis verdraaid heeft. Wij laten ons toch niet leiden door wat vroeger mensen van iets dachten. Wie met oud en nieuw vuurwerk afsteekt, doet dat toch niet om de boze geesten te verjagen? Vroeger deden velen dat om die reden maar in deze tijd heeft vuurwerk een andere betekenis gekregen. En daar gaat het om. Wat betekent iets nu voor mij en niet wat betekende iets toen voor hen! Wat kan het mij schelen wat een ander van iets vindt. Moet ik dan lucifers uit huis bannen omdat er ergens in deze wereld figuren zijn die lucifers gebruiken als symbool voor het aanbidden van satan (ook genoemd: lucifer). Of moet ik stoppen met het gebruiken van een vleesmes in de keuken omdat er zoveel mensen zijn die zo'n soort mes gebruiken om anderen te vermoorden. Als de JG werkelijk zo consequent zouden zijn dan zou er weinig meer overblijven want satan (diabolos = dooreenwerper) en de mens hebben heel veel in zichzelf niet verkeerde of goede dingen omgezet naar het verkeerde. Beter is dus om onze aandacht juist niet te richten op de verkeerde betekenissen die in de loop der tijden aan dingen zijn gegeven. Daarmee geven we, weliswaar onbewust, eer aan satan. Wij kunnen beter de volle eer aan God geven door ons niet te storen aan de onzinnigheid die satan in de wereld gebracht heeft en nog brengt. In ieder geval worden wij als individu altijd geacht zelf de waarheid te zoeken en tot een conclusie te komen. Het klakkeloos overnemen van gedachtengangen van lang of kort geleden is nooit de juiste weg. Het collectief opleggen van die gedachten is helemaal "uit den boze" (let op de woordspeling).

Er is niets op tegen om op andere tijden voor gezellige en opbouwende omgang met familie en vrienden bijeen te komen. Pred. 3:12, 13: "Er [is] voor hen niets beters . . . dan zich te verheugen en goed te doen tijdens zijn leven; en ook dat ieder mens eet en inderdaad drinkt en het goede ziet voor al zijn harde werk. Het is de gave Gods." Zie ook 1 Korinthiërs 10:31.

Commentaar:

Helaas, het houdt niet op. Als een soort goedmakertje wordt ons het bovenstaande voorgehouden. Het leuke is dat deze opmerking eigenlijk een vreemde eend in de bijt is. Het ging toch over verjaardagen? Waarom dan een opmerking over dat er niets op tegen is om op andere tijden voor gezellige en opbouwende omgang met familie en vrienden bijeen te komen? Wel dat is heel eenvoudig. Waar het bij het niet vieren van verjaardagen bij JG echt om gaat, zit verwerkt in de bovenstaande opmerking. Je hoeft hem alleen maar een beetje anders te lezen. En je moet weten wat men leert op andere momenten, weliswaar vaak subtiel en min of meer verstopt maar toch aanwezig. "Opbouwende omgang" betekent bij de JG namelijk dat de familie en vrienden open moet staan voor het gedachtengoed van de organisatie. Doet men dit niet dan is er geen sprake van opbouwende omgang. Met dit in gedachten zegt de zin dus iets anders. Zeker voor de JG die via andere kanalen al vaak gemanipuleerd is over het begrip "opbouwende omgang". De zin gaat dan zo: "Er is wel iets tegen omgang met familie en vrienden omdat die niet gericht is op opbouwende (naar de maatstaven van de organisatie) omgang en er voor kan zorgen dat er slechte gedachten binnenkomen." Vanuit de organisatiekant kan ik het nog bruter zeggen: "De kans dat de organisatie intact blijft en dat iedereen luistert en het werk verricht, is het grootste als we de invloeden die ons streven nadelig beïnvloeden, buiten kunnen sluiten. We moeten voorkomen dat ze anders gaan denken dan wij willen." Het verbieden van het vieren van verjaardagen, betekent weer een stuk afsluiting van de buitenwacht. Het helpt de organisatie de gelederen gesloten te houden. Sorry dat ik het zo grof moet zeggen maar het is niet anders. De grofheid van het ondergeschikt maken van mensen aan systemen en dogma's met de hand op de bijbel, verdient geen andere woorden.

Wat zegt de tot slot aangehaalde schriftuurplaats:

1 Korinthiërs 10:31: Ulieden heeft geen verzoeking bevangen dan menselijke; doch God is getrouw, Die u niet zal laten verzocht worden boven hetgeen gij vermoogt; maar Hij zal met de verzoeking ook de uitkomst geven, opdat gij ze kunt verdragen.

De leiding van de JG weet blijkbaar ook wel dat het niet vieren van verjaardagen voor velen een moeilijk punt is. De normale banden tussen vrienden en familie staan nu eenmaal op gespannen voet met de pogingen van de organisatie om juist op die speciale momenten het contact afwezig te laten zijn. Men neemt dus aan het einde van het zwakke betoog toevlucht tot een veel toegepast wapen. Ze geven een ander (in dit geval satan) de schuld van het opgelegde juk. Het staat er niet expliciet maar voor de JG die al een tijdje meeloopt, is het duidelijk wat men bedoelt met deze tekst: Draag dit lot maar, want het niet vieren van verjaardagen in een goddeloze wereld die dat volop wel doet, is een verzoeking (beproeving van je geloof). Als je niet verjaardag viert, zal God je ook bij het dragen van deze beproeving helpen. Het bij de JG aanwezige plichtsbesef omtrent het dienen van God gaat vervolgens met deze tekst aan de haal. Want wie wil nou slap zijn en de beproeving niet dragen? Niemand toch? Dus sluit een getrouwe JG af met de gedachte dat hij niets anders kan dan weerstand bieden tegen de "slechtheid" van het verjaardag vieren. Hij koestert de "bewijzen" die moeten helpen om de beproeving te dragen. En dat alles vanuit de gedachte dat God het hem vraagt, terwijl het een door mensen opgelegde wet is?

Eigen keus

Het is mijn wens dat een ieder met betrekking tot het vieren van verjaardagen zijn of haar eigen keuze maakt, zonder directe of indirecte beïnvloeding door mensen of organisaties. Het is mijn wens dat degenen die nog onder het juk van mensen staan de enige waarachtige God echt leren kennen in Christus Jezus, overeenkomstig Johannes 17:3: En dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen, den enigen waarachtigen God, en (en = namelijk) Jezus Christus, Dien Gij gezonden hebt. Moge we leven in afhankelijkheid van onze Heer en Zaligmaker uit genade. In vrijheid, met een goed geweten, in dankzegging en altijd ten volle verzekerd zijn in de weg die wij met Hem gaan.

Vlichthus, Oss, 1998